Stari gradski park u Bijeljini danas 03.02.2018.godine

Danas je sniježni pokrivač pokrio i gradski park u Bijeljini, koji je slobodno se može reći, svjedok starih vremena u Bosni i Hercegovini. Pogledajte kako danas izgleda, a u nastavku možete pročitati o nastanku i historji ovog divnog parka.

previous arrow
next arrow
Slider
 Godine 1891., u vrijeme vladavine Austro-Ugarske, centar Bijeljine polako odbacuje orijentalni izgled i zamjenjuje ga novim evropskim. Gradski park je podignut na mjestu nekadašnje Pašića meraje, u centru grada, na prostoru od četiri hektara, pravougaonog oblika. Za to je zaslužan Johan Kajzer (Kaiser), Njemac, čija je porodica živjela u Novom Selu (Franzjosefsfeld), i koji je škole završio u Austriji, a zatim se u Bijeljini zaposlio u odjeljenju za lov i podizanje šuma.

Stara razglednica – Gradski park, Bijeljina

Bio je uporan u zahtjevu da mu se odobri podizanje parka, kakav imaju veliki evropski gradovi, pa mu je to opština na kraju dozvolila. Zajedno sa saradnicima brzo je napravio plan budućeg parka, u kojem su najviše mjesta dobili platani, kojih do tada nije bilo u ovom kraju, kestenovi, topole i razno drugo drveće, cvijeće i egzotično bilje.

Gradski park, 1980. godina

Tadašnji Bijeljinci nisu mogli da shvate svrhu zabrane ulaska zaprega i stoke na dojučerašnju zapuštenu ledinu, niti sađenje tolikog broja drveća u gradu, koje, pri tom, ne rađa voće. Za njih su to bile samo nove beamterske novotarije i kaprici i nije trebalo da prođe dugo vremena da djeca, često na nagovor starijih, počnu da lome i čupaju mlado drveće. Mnogo muke je imao Johan Kajzer (od Semberaca ubrzo prozvan “Jovan Car”, što je bukvalni prevod njegovog imena i prezimena) da, s motkom u ruci, odbrani park od buljuka djece. U najvećoj mjeri je uspio, a ubrzo su i Bijeljinci promijenili navike i Gradski park je postao njihovo omiljeno mjesto za okupljanje.

Foto: Vesna D.

 

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *